Ui

Ui

Ui is zonder twijfel een van de lastigste dingen om uit je dieet weg te laten wanneer je het FODMAP dieet gaat volgen. Niet zozeer omdat je nou per definitie iedere dag ui gebruikt in je gerechten, maar wel omdat het in heel veel dingen zit verwerkt. In kruiden, soepen, sauzen, bouillons, vlees en ga zo maar door. Je zult verbaasd zijn in hoeveel producten stiekem een uitje of uipoeder zit verwerkt voor de smaak. Helaas is ui ook klassiek een van de producten die bekend staan om het veroorzaken van darmklachten. Ik heb persoonlijk extreem veel last bij het eten van ui, iets wat ik om die reden dus ook niet meer doe.

Lente-ui

Gelukkig zijn er alternatieven. Het meest simpele alternatief is door ui te vervangen door lente-ui. Lente-ui, ook wel bosui of salade-ui genoemd, is directe familie van de ui. Het lijkt dus raar dat je deze wel zou mogen eten. Maar de ui zelf eet je ook niet; alleen het groene gedeelte van de lente-ui is namelijk FODMAP-arm. Het witte gedeelte is wel zeer FODMAP-rijk. De reden waarom je het groene deel van de lente-ui wel mag is dat in dit gedeelte onder invloed van zonlicht de moeilijk verteerbare suikerketens zijn omgezet door de plant. Hetzelfde principe vindt plaats in andere groenten waarvan je in het FODMAP dieet alleen het groene deel mag eten, zoals prei en andijvie.

Wanneer je Lente-ui als vervanger gebruikt kun je dit gewoon 1 op 1 in gerechten gebruiken. Lente-ui is prima te gebruiken om te bakken in bijvoorbeeld olijfolie als basis voor een recept. Maar het is ook prima rauw te eten in salades of bij oosterse gerechten. Het verdient wel aanbeveling om van het groen van de ui kleine ringetjes te snijden. Zeker in gerechten geeft het zo meer smaak af.

Een probleem van elk dieet, dus ook van het FODMAP-dieet, is dat het een stuk duurder kan zijn dan “normaal” eten. Ui is per gewichtseenheid namelijk een stuk goedkoper dan lente-ui. Maar als je een klein trucje uithaalt is lente-ui tóch goedkoper dan ui. Dus je kunt op dit aspect ook nog eens veel geld besparen. Nu hoor ik jullie denken: hoe is dat nou mogelijk?

Het is heel simpel: Wanneer je het groen van een bosje lente-ui volledig hebt opgemaakt voor je gerechten, snijd je de lente-ui door op de overgang van het groene naar het witte gedeelte (meestal daar waar de vertakkingen beginnen). Snijd niet te laag af, want dan werkt het trucje niet goed! Zet het afgesneden bosje vervolgens in een goed laagje water in een glas, zodat de wortels onder water staan. Zet dit glas ergens voor het raam in de zon. Na een paar dagen zal je zien dat de uien beginnen te groeien. En wat helemaal mooi is: alleen het groene gedeelte groeit! Na iets meer dan een week kun je de ui weer gaan gebruiken. Knip gewoon de nieuwe groenen scheuten af om te gebruiken in je recepten. Als je eens per week het water in het glas vervangt, dan kan een bosje ui het op deze manier lang volhouden. Als je er een paar weg zet, heb je altijd voldoende verse lente-ui voor je gerechten en het scheelt ook nog eens geld! Hieronder zie je een voorbeeld van lente-ui die ik zelf op deze manier heb staan. De linker staat inmiddels 9 dagen op deze manier, de rechter 2.

 

Prei

Naast lente-ui is er nog een ander alternatief, namelijk de prei. Ook hiervan mag alleen het groene gedeelte gebruikt worden. Prei kan prima als vervanger worden gebruikt in gerechten die nog gepureerd worden, zoals soepen. In sauzen en pasta’s wordt het lastiger, omdat het groene deel van de prei vrij stug en taai is. Bovendien heeft prei een vrij uitgsproken smaak, die wel wat op ui lijkt maar toch ook zijn eigen karakter heeft.

Prei als vervanger voor ui gebruik is dus niet heel vaak, maar je kunt met prei natuurlijk wel heerlijke gerechten maken. Overigens is prei kopen bij de Albert Heijn voor FODMAP’ers een drama, want daar snijden ze al het groen eraf. Gelukkig laten winkelketens als Jumbo en Em-té ze er altijd rijkelijk aan zitten, zodat je toch van je prei kunt genieten. Met prei kun je overigens een soortgelijk trucje uithalen als met de lente-ui, alleen dan zou je ze daadwerkelijk moeten planten in de aarde. Prei heeft ook de capaciteit om daarna nog enige tijd groene bladeren te laten groeien, hoewel het minder snel gaat dan bij de lente-ui.

Bieslook

Tenslotte hebben we nog bieslook. Bieslook is een kruid wat bij mij al sinds jaar en dag in de tuin staat. Ik vond vroeger altijd al een heerlijk product om te verwerken in een omelet of in eiersalade. Toen ik met het FODMAP dieet begon ontdekte ik dat het ook prima gebruikt kan worden als alternatief voor ui. Zeker bij het maken van sauzen of sommige gerechten die net een iets “pittigere uiensmaak” mogen hebben, is bieslook prima geschikt. Bieslook is namelijk iets scherper van smaak dan lente-ui en prei.

Daarnaast is verse bieslook een erg fijne plant om in de tuin te zetten. Hij komt namelijk ieder jaar in het voorjaar weer terug en kan behoorlijk groot worden. In de winkel is ook gedroogde bieslook te koop. Deze is een stuk minder scherp van smaak. Ik heb hier altijd een potje van in de kast staan, voor het geval ik per ongeluk geen lente-ui of prei meer of verse bieslook meer in huis heb. De gedroogde bieslook is dan prima te gebruiken als alternatief voor ui. Het is een beetje een laatste redmiddel, maar het werkt beter dan de ui helemaal weglaten.

Gewoon ui

En dan nu de verrassing. Je kunt stiekem gewoon wél ui gebruiken, maar niet op de manier waarop je denkt. FODMAP’s lossen op in water, dus als je ui in je recepten stopt dan wordt heel het recept doorzeefd met FODMAP’s. Het heeft geen zin om de uien er daarna uit te halen, het kwaad is dan al geschied. Maarrrr….. FODMAP’s lossen niet op in olie. Dat betekent dat je uien kunt bakken in olijfolie gedurende een aantal minuten en ze dan kunt verwijderen uit de olie. De smaak van de ui is dan in de olie getrokken. Deze tip is vooral goed bruikbaar wanneer je écht die specifieke smaak van (rode) uien of bijvoorbeeld sjalotjes nodig hebt in je recept. In andere gevallen zou ik adviseren om lente-ui te gebruiken, omdat dat toch een stuk praktischer is.

Er is in de winkel overigens ook kant-en-klare uien-olie te vinden. Hierbij wordt eigenlijk hetzelfde proces gebruikt om de smaak in de olie te krijgen als ik hierboven beschrijf. Deze olie vind ik zelf echter niet zo lekker en is bovendien moeilijk te vinden in de Nederlandse supermarkten.

 



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *